Nordal og nemendur hans

Sigurđur Nordal prófessor var einhver áhrifamesti ritskýrandi Íslendinga fyrr og síđar. Hann var snjallt skáld, góđur rithöfundur og fyrirlesari og hafđi sérstakt lag á fólki. Ţađ leyndi sér ekki heldur, ađ hann var mađur vitur, hafđi jafnan ţaulhugsađ ţađ, sem hann sagđi.

Í Oxford sagđi mér roskinn kennari í engilsaxneskum frćđum, ađ Nordal hefđi komiđ ţangađ og haldiđ fyrirlestra og hefđi mönnum ţar ţótt mikiđ til hans koma. Góđur vinur minn var sendill hjá kaupmanninum, föđur sínum, í ćsku og fór ţá oft međ sendingar heim til Nordals á Baldursgötu. Kvađ hann engan mann sér óvandabundinn hafa veriđ elskulegri og skemmtilegri. Gaf Nordal sér tíma til ađ rabba viđ sendilinn unga og gaf honum jafnvel bćkur, sem hann taldi honum hollt ađ lesa.

Svo sem nćrri má geta, mótađi Nordal nemendur sína í Háskóla Íslands. Kjartan Sveinsson bókavörđur sagđi ađ vísu háđslega í hinni bráđskemmtilegu bók sinni, Afbrigđum og útúrdúrum, sem kom út 2005: „Hann kunni best viđ ţá  hvolpa, sem hann hafđi sjálfur aliđ, ţótt ekki fengi hann alltaf ţakkir frá ţeim ađ sama skapi.“

Einn nemandi Nordals var Jón S. Guđmundsson, sem kenndi mér íslensku í menntaskóla. Man ég enn vel eftir sumu ţví, sem hann hafđi í kennslustundum eftir Nordal. Eitt var ţetta: „Laxdćla saga hefđi átt ađ heita Guđrúnar saga Ósvífursdóttur. En líklega hefur tíđarandinn ekki leyft, ađ saga vćri kennd viđ konu.“

Seinna komst ég ađ ţví, ađ fleiri hafa bent á ţetta. Til dćmis kallađi Albert U. Bĺĺth ţýđingu sína á Laxdćla sögu, sem kom út áriđ 1900, „Sagan om Gudrun“. Breski norrćnufrćđingurinn Bertha S. Phillpotts sagđi líka í Edda and Saga frá 1931, ađ Guđrún vćri svo fyrirferđarmikil í Laxdćla sögu, ađ hún mćtti heita ćvisaga hennar.

Annađ, sem Nordal sagđi nemendum sínum og Jón S. Guđmundsson okkur, nemendum sínum: „Hefur Ţorgeir Ljósvetningagođi ekki veriđ ađ yrkja Völuspá undir feldinum? Hún er svo sannarlega ort á mótum heiđni og kristni.“

Ţórarinn Eldjárn frćddi mig síđan á ţví, ađ líklega hefđi Nordal sagt nemendum sínum eitt, sem Ţórarinn fann skrifađ eftir honum í minniskompu föđur síns, Kristjáns forseta: „Ţađ, sem Jónas Hallgrímsson hefur skrifađ og Konráđ samţykkt, ţađ kalla ég íslensku.“

Snjallt, skýrt, einfalt — ţaulhugsađ.

(Ţessi fróđleiksmoli birtist í Morgunblađinu 7. maí 2011 og er sótt í marga stađi í bók mína, Kjarna málsins. Fleyg orđ á íslensku, en hún er barmafull af ţjóđlegum fróđleik, fćst í öllum bókabúđum og er tilvalin útskriftargjöf.)


« Síđasta fćrsla | Nćsta fćrsla »

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikiđ á Javascript til ađ hefja innskráningu.

Hafđu samband