Rakhnífur Occams

Ţegar ég stundađi forđum heimspekinám, var okkur kennt um „rakhníf Occams“. Vilhjálmur af Occam var enskur munkur af reglu heilags Frans frá Assisi, og var hann uppi frá 1285 til 1349. Rakhnífur Occams merkir ţá reglu, ađ jafnan beri ađ velja einföldustu skýringuna, sem völ sé á. Ţessi regla er oftast orđuđ svo á latínu: „Entia non sunt multiplicanda prćter necessitatem.“ Ţađ er á íslensku: „Eigi ber ađ fjölga einingum umfram ţađ, sem nauđsynlegt getur talist.“ Ţađ er annađ mál, ađ ţessa reglu er hvergi ađ finna í ţeim ritum Vilhjálms, sem kunn eru. Ţar segir ţó á einum stađ: „Pluralitas non est ponenda sine necessitate.“ Ţađ er á íslensku: Ekki ber ađ nota fleira en nauđsynlegt er. Sjá Quodlibeta (um 1324), 5. kafla, 1. spurningu, 2. grein.

Mér datt rakhnífur Occams í hug, ţegar ég horfđi á viđtal Helga Seljans fréttamanns viđ Jón Ásgeir Jóhannesson, fyrrverandi eiganda Baugs, í „Kveik“ fimmtudagskvöldiđ 21. janúar 2021. Ţar rakti Jón Ásgeir upphaf Baugsmálsins svonefnda, sem hófst sumariđ 2002, til Davíđs Oddssonar forsćtisráđherra, sem hefđi sigađ lögreglunni á sig. En er einfaldasta skýringin á upphafi málsins ekki sú, sem liggur fyrir? Hún er, ađ gamall viđskiptafélagi Jóns Ásgeirs, Jón Gerald Sullenberger, kćrđi hann ţá um sumariđ fyrir lögreglu. Kvađ hann Jón Ásgeir hafa tekiđ ţátt í ţví međ sér ađ gera ólöglegt skjal. Ađrir kunna ađ hafa haft skođanir á Jóni Ásgeiri og umsvifum hans, til dćmis forsćtisráđherra, og jafnvel látiđ ţćr í ljós í einkasamtölum. En ţarf ađ blanda ţeim í máliđ, svo einföld og augljós skýring sem til er á upphafi ţess? Eins og kom fram í dómsúrskurđum, bar Jón Gerald ţungan hug til Jóns Ásgeirs og ţurfti ţví enga hvatningu til kćrunnar, og eftir mikiđ ţóf urđu lyktir ţćr, ađ báđir voru ţeir nafnar sakfelldir fyrir gerđ skjalsins og dćmdir í ţriggja mánađa skilorđsbundiđ fangelsi.

Hér hefđi fréttamađurinn mátt nota rakhníf Occams.

(Fróđleiksmoli í Morgunblađinu 23. janúar 2021.)


Laxness: Lćrisveinn Einars og Brynjólfs

Oft er međ réttu talađ um mikil áhrif Halldórs Laxness á hreyfingu íslenskra kommúnista og vinstri sósíalista. Minna hefur veriđ rćtt um áhrif helstu íslensku stalínistanna á skáldiđ. Hér skal ég nefna tvö dćmi um bein áhrif Einars Olgeirssonar og Brynjólfs Bjarnasonar á Laxness.

Eftir ađ Laxness hafđi gefiđ út Sölku Völku, birti Einar greiningu í Rétti 1932 á bókinni undir heitinu „Skáld á leiđ til sósíalismans“. Kvađ hann Laxness ekki hafa náđ fullum ţroska sem öreigarithöfundur. Hann ćtti til ađ skopast ađ verkalýđsbaráttu. Hann gćti lćrt margt af skáldverkum eins og Anna proletarka (Öreigastúlkunni Önnu) eftir tékkneska rithöfundinn Ivan Olbracht. Sú bók var til í bókasöfnum og bókabúđum hér á landi í ţýskri og sćnskri ţýđingu. Laxness fór ađ ráđi Einars, ţví ađ söguţráđurinn í Atómstöđinni er tekinn beint upp úr sögu Olbrachts. Alţýđustúlka kemur úr sveit, vinnur hjá efnađri fjölskyldu og flćkist inn í stjórnmálaátök, nema hvađ í sögu Olbrachts svíkja jafnađarmenn kommúnista eftir fyrra stríđ, en í sögu Laxness er landiđ selt.

Upphafiđ ađ Gerska ćfintýrinu, ferđabók Laxness frá Rússlandi, sem kom út haustiđ 1938, hefur löngum ţótt meistaralegt. Ţar segist Laxness í fyrsta sinn á ćvinni geta skrifađ bók, sem ţýdd yrđi á allar ţjóđtungur Norđurálfu, og keypt sér fyrir ritlaunin bústađ viđ Miđjarđarhaf og Rolls Royce bíl. Hann ţyrfti ekki ađ gera annađ en skrifa ádeilu á Rússland. Ţess í stađ ćtlađi hann ađ skrifa um ţađ sannleikann. Hugmyndin ađ ţessu upphafi er bersýnilega tekin beint úr grein eftir Brynjólf Bjarnason í Ţjóđviljanum 5. mars 1937. Hefđi Laxness skrifađ níđ um stjórnarfar Stalíns, segir Brynjólfur ţar, ţá hefđu Morgunblađiđ og Alţýđublađiđ „óđar gert hann ađ dýrlingi um allar aldir. Ţá hefđu nú ekki veriđ sparađir peningarnir úr ríkissjóđi til vísinda og lista. Ţá hefđi Halldóri veriđ reist veglegt hús og voldugur minnisvarđi í lifanda lífi.“

(Fróđleiksmoli í Morgunblađinu 16. janúar 2021.)


Afmćlisgrein um Davíđ

Davíđ Oddsson er 73 ára í dag. Ég skrifađi af ţví tilefni grein um hann í The Conservative.


Fastur dálkahöfundur í The Conservative

Ég er orđinn fastur dálkahöfundur í The Conservative, sem íhalds- og umbótaflokkarnir í Evrópu gefa út á netinu. Ég skrifa ţar ađ međaltali tvisvar í viku um hin ýmsu mál, árásina á ţinghúsiđ bandaríska, ţöggunartilburđi bandarísku netrisanna, bođskap Burkes til okkar, kenningar Actons um söguna, misráđna fiskveiđistefnu Evrópusambandsins, heimsókn Churchills til Íslands 1940, afskrćminguna af Thatcher í framhaldsţćttinum Krúnunni og ánćgjuvél Nozicks. Hér má nálgast pistla mína.


Svar viđ fćrslu Guđmundar Andra

Guđmundur Andri Thorsson ţingmađur Samfylkingarinnar skrifar á Facebook:

Víđa sér mađur fólk dásama Ísraelsríki fyrir góđa frammistöđu viđ ađ bólusetja sitt fólk. Sitt fólk. Bara sitt fólk. Palestínuţjóđin á herteknu svćđunum fćr ekkert. Sjaldan hefur mađur séđ jafn svart á hvítu ţađ ranglćti sem ţetta ríki er reist á.

Ég svarađi:

Ţessi fćrsla lýsir miklum misskilningi. Ţađ er hlutverk ríkis ađ láta borgara sína hafa forgang um ţau gćđi, sem ţađ getur úthlutađ. Annars vćri ţađ tilgangslaust. Og Palestínumenn hafa sína stjórn, sem flýtur í gjafafé frá útlöndum, en ţví miđur fer ţađ mestallt í spillta stjórnmálamenn ţar. Sú stjórn hefđi átt ađ útvega Palestínumönnum bóluefni. Ţetta er mćlskubrella hjá ţér til ađ leiđa athyglina frá ţví, ađ heilbrigđisráđherra (gamall samherji ţinn í Icesave-málinu) gćtti hagsmuna Íslendinga ekki nógu vel og ađ í ljós er komiđ, ađ ESB, sem ţú hefur ofurtrú á, hefur ekki ráđ undir hverju rifi.


Árásirnar á ţinghúsin

ÓeirđirHeimsbyggđin fylgdist agndofa međ ţví, er ćstur lýđur braust 6. janúar inn í bandaríska ţinghúsiđ. Er međ ólíkindum, ađ hann hafi komist svo langt. Ţađ er fróđlegt siđferđilegt úrlausnarefni, hver ber ábyrgđina. Auđvitađ ber ţessi óţjóđalýđur, eins og Guđlaugur Ţór Ţórđarson utanríkisráđherra kallađi hann réttilega, mestalla ábyrgđina, en einhverja sök á einnig Donald Trump Bandaríkjaforseti. Um slíka skipta sök hefur einn kennari minn í Oxford, David Miller, skrifađ bók, National Responsibility and Global Justice (2007), sem ég nýtti mér í skýrslu minni um bankahruniđ. Miller telur, ađ rćđumađur á útifundi beri nokkra ábyrgđ á gerđum hóps, sem grípur til ofbeldis eftir ađ hafa hlustađ á ćsingarćđu hans, jafnvel ţótt sjálfur taki hann ekki beinan ţátt í ţví ofbeldi.

Eftir ţeim mćlikvarđa báru samkennarar mínir, ţeir Ţorvaldur Gylfason og Gylfi Magnússon, nokkra ábyrgđ á síendurteknum árásum óţjóđalýđs á Alţingishúsiđ í bankahruninu 2008–2009 eftir ćsingarćđur ţeirra á fundum, og međ sömu rökum ber Trump nokkra ábyrgđ á innrásinni í bandaríska ţinghúsiđ. Á Íslandi er ţó sambćrilegasta dćmiđ, ţegar óeirđaseggir réđust á Alţingishúsiđ 30. mars 1949, eftir ađ Einar Olgeirsson hafđi látiđ ţau bođ út ganga, ađ ţingmenn sósíalista vćru fangar inni í húsinu. (Var Einar ákćrđur og dćmdur fyrir ađild ađ árásinni.)

Eflaust minna stuđningsmenn Trumps á, ađ margir forystumenn Lýđrćđisflokksins (Demókrata) sćttu sig ekki viđ úrslit forsetakjörsins 2016, heldur siguđu lögreglu á forsetann og helstu fylgismenn hans, jafnframt ţví sem ţeir höfđuđu fáránlegt mál á hendur honum til embćttismissis. Ţeir geta líka bent á óeirđirnar í mörgum ríkjum Bandaríkjanna á síđasta ári, ţar sem vinstriöfgamenn gengu óáreittir berserksgang. En ţótt ţetta kunni ađ einhverju leyti ađ skýra innrásina í ţinghúsiđ bandaríska, afsakar ţađ hana ekki. Í rótgrónum lýđrćđisríkjum er ofbeldi óafsakanlegt.

(Fróđleiksmoli í Morgunblađinu 9. janúar 2021.)


Hef ég drepiđ mann?

kina_veira_kortOftast er ágreiningur í stjórnmálum ţess eđlis, ađ ekki verđur međ fullri vissu úr honum skoriđ, enda er lífiđ undirorpiđ óvissu. Hef ég drepiđ mann eđa hef ég ekki drepiđ mann? spurđi Jón Hreggviđsson. Enginn vissi međ fullri vissu, hvađ hafđi gerst, ţegar Sigurđur böđull sálađist. Ţó eru til mál, sem atvikin hafa hagađ ţví svo, ađ unnt er ađ skera úr um ţau. Eitt ţeirra er Icesave-máliđ. Strax og ljóst varđ, ađ ţjóđin myndi fella samning Svavars Gestssonar, buđu Bretar miklu betri kjör, ţótt niđurstađan yrđi ađ lokum sú, sem viđ höfđum nokkur haldiđ fram allan tímann, ađ ţađ hefđi ekki veriđ um neitt ađ semja, ţví ađ íslenska ríkiđ hefđi ekki boriđ ábyrgđ á viđskiptum einkaađila. Samningur Svavars var eins og Sigurđur Már Jónsson sagđi í fróđlegri bók sinni um máliđ „afleikur aldarinnar“. Samanburđurinn á samningi Svavars og síđan ţeim, sem Lee Buchheit gerđi, nćgđi til ađ skera úr um máliđ. Viđ hefđum sparađ okkur hundruđi milljóna í vexti međ samningi Buchheits, svo ađ ekki sé minnst á allt annađ. Hér voru mistökin mćlanleg: Tveir samningamenn, tvćr niđurstöđur.

Nú er ţví miđur komiđ til sögu annađ dćmi jafnskýrt. Ţađ eru samningar íslenskra stjórnvalda um bóluefni vegna veirufaraldursins, sem gengiđ hefur um heiminn. Svo virđist sem Íslendingar fái ekki nćgt bóluefni fyrr en seint á árinu. Stjórnvöld hafa leikiđ stórkostlega af sér. Heilbrigđisráđherra tók ađeins númer á biđstofu Evrópusambandsins og ćtlađi ađ bíđa ţar auđsveip eftir ţví, ađ nafn Íslands yrđi kallađ upp. Hún virđist ekki hafa haft áhuga á ađ nýta sér ađstođ einkaađila, sem voru bođnir og búnir. Ţegar ţetta er skrifađ á síđasta degi ársins 2020, hafa Ísraelsmenn hins vegar ţegar bólusett í fyrri umferđ fleira fólk en Íslendingar eru í heild. Hvađ höfđu samningamenn ţeirra, sem samningamenn Íslendinga höfđu ekki? Hér eru mistökin mćlanleg: Tvćr ţjóđir, tvćr niđurstöđur. Viđ höfđum öll skilyrđi til ađ losna úr ţessari prísund á fyrstu mánuđum ársins 2021. Í Icesave-málinu átti ađ hneppa okkur í áratuga skuldafangelsi. Nú á ađ loka okkur inni fram eftir ári eins og viđ vćrum í Austur-Ţýskalandi, og á međan munu einhverjir deyja, ađrir smitast og fyrirtćki fara í ţrot. Ţađ tókst ađ leiđrétta afglöpin í Icesave-málinu. Vonandi tekst ţađ líka í Covid19-málinu.

(Fróđleiksmoli í Morgunblađinu 2. janúar 2021.)


Afturköllunarfáriđ

Kress.HÍ.1986Siđfrćđingarnir uppi í Háskóla eru fljótir ađ taka til máls, ţegar menn af hćgri vćng eru taldir misstíga sig. Til dćmis hefur Henry Alexander Henrysson krafist ţess opinberlega, ađ Illugi Gunnarsson, ţingmenn Miđflokksins og Kristján Ţór Júlíusson segi af sér, ýmist fyrir vináttu viđ ađra eđa ógćtileg ummćli í einkasamtölum. En ég hef ekki orđiđ var viđ, ađ Henry Alexander eđa hinir siđfrćđingarnir í Vatnsmýrinni, ţeir Vilhjálmur Árnason og Jón Ólafsson, hafi sagt neitt um mál Róberts Spanós, forseta Mannréttindadómstóls Evrópu, sem ţáđi í september síđast liđinn heiđursdoktorstitil í Istanbul, ţótt ţúsundir tyrkneskra háskólakennara hefđu nýlega veriđ flćmdar úr stöđum sínum. Jafnframt heimsótti hann borgarstjórann í Mardin, sem Erdogan forseti skipađi eftir ađ hafa sett löglega kjörinn borgarstjóra af.

Ţögn siđfrćđinganna um ţetta mál er ćpandi, en ađrir minntu á, ađ Gunnar Gunnarsson ţáđi heiđursdoktorstitil í Heidelberg á valdatíma nasista. Sá munur er ţó á, ađ Gunnar var ekki embćttismađur. Hann ţurfti ekki ađ sitja í dómarasćti yfir tyrkneskum stjórnvöldum eins og Spanó á vćntanlega eftir ađ gera. En ef til vill er enn forvitnilegra, hvort afturkalla eigi heiđursdoktorstitla, eins og nú er ađ verđa algengt. Nokkrir bandarískir háskólar hafa til dćmis ógilt slíkar nafnbćtur leikarans Bills Cosbys, eftir ađ uppvíst varđ um kynferđisbrot hans. Áriđ 2007 afturkallađi Edinborgarháskóli doktorstitil Roberts Mugabes, leiđtoga Simbabve, vegna síendurtekinna mannréttindabrota. Elsta dćmiđ, sem ég kann, var, ţegar Pennsylvaníu-háskóli afturkallađi í ársbyrjun 1918 heiđursdoktorstitla ţeirra Vilhjálms II. Ţýskalandskeisara og sendiherra Ţýskalands í Bandaríkjunum, Johanns von Bernstorffs.

Sjálfum finnst mér nóg um ţetta afturköllunarfár (cancel culture). Ţađ er samt umhugsunarefni. Áriđ 1980 afturkallađi Keele-háskóli í Bretlandi heiđursdoktorstitil Kurts Waldheims, forseta Austurríkis, eftir ađ í ljós kom, ađ hann hafđi veriđ í ţýska hernámsliđinu í Júgóslavíu á stríđsárunum, ţótt engir stríđsglćpir hefđu sannast á hann. Og viđ eigum íslenskt dćmi. Áriđ 1975 veitti Háskólinn ţýska málfrćđingnum Bruno Kress heiđursdoktorstitil. Hann var ákafur nasisti fyrir stríđ, félagi nr. 3.401.317 í Nasistaflokknum ţýska og styrkţegi „rannsóknarstofnunar“ SS-sveitanna, Ahnenerbe, Arfleifđarinnar, en forstjóri hennar og fleiri starfsmenn reyndust sekir um alvarlega stríđsglćpi. Hefđi Háskólinn átt ađ fara ađ dćmi Keele-háskóla? Sjálfur er ég ekki viss um ţađ. En siđfrćđingarnir í Vatnsmýrinni ćttu ef til vill ađ rćđa ţađ í sömu andrá og mál Spanós.

(Fróđleiksmoli í Morgunblađinu 19. desember 2020.)


Ólíkt höfđust prófessorarnir ađ

Erlendur.Barzani

Fyrir nokkrum dögum bar ég til grafar dr. Erlend Haraldsson sálfrćđiprófessor. Ungur hafđi hann fariđ í svađilför til Kúrdistan, en ţví svćđi er skipt upp milli fjögurra ríkja, Tyrklands, Íraks, Írans og Sýrlands. Kúrdar eru sérstök ţjóđ, sem talar kúrdísku, en hún er skyld persnesku. Sćta ţeir síharđnandi ofsóknum í Tyrklandi. Erlendur samdi áriđ 1964 ágćta bók um för sína, Međ uppreisnarmönnum í Kúrdistan. Ţar lýsti hann af samúđ og skilningi ţessari hálfgleymdu og ađţrengdu ţjóđ án ríkis.

Ţá rifjađist upp fyrir mér, ađ í september síđast liđnum fór fyrrverandi lagaprófessor, Róbert Spanó, sem nú er fulltrúi Íslands í Mannréttindadómstól Evrópu og raunar forseti dómsins, til Tyrklands í bođi dómsmálaráđuneytis landsins. Í förinni hitti hann Erdogan, forseta Tyrklands, sem tekiđ hefur sér einrćđisvald, og lét smella af sér mynd međ honum. Spanó ţáđi heiđursdoktorstitil viđ Háskólann í Istanbul, en ţar og í öđrum háskólum Tyrklands hafa ţúsundir manna veriđ flćmdar úr störfum sakir ćtlađrar andstöđu viđ stjórn Erdogans. Ađrar ţúsundir dómara og saksóknara hafa líka veriđ sviptar embćttum. Tyrkland hefur smám saman veriđ ađ breytast í einrćđis- og jafnvel alrćđisríki. Fangelsi eru ţar trođfull.

Spanó lét sér ţetta ekki nćgja, heldur fór međ tyrkneskri vinkonu sinni, fulltrúa Tyrklands í dómstólnum, Saadet Yüksel, í skóla í Mardin í Suđaustur-Tyrklandi. Fjölskylda Yüksels kostar skólann, en ţar er nemendum innrćttur íslamskur rétttrúnađur. Vandamenn Yüksels gegna trúnađarstörfum í stjórn Erdogans. Jafnframt hitti Spanó ađ máli borgarstjórann í Mardin, Mahmut Demirtas, en Erdogan setti hann í embćtti, eftir ađ hann hafđi rekiđ hinn löglega kjörna borgarstjóra úr röđum Kúrda. Um helmingur íbúanna í hérađinu eru Kúrdar. Međ augljósu skeytingarleysi sínu um kúgunina í Tyrklandi og undirokun Kúrda hefur Spanó sett blett á Mannréttindadómstólinn, eins og Ingibjörg Sólrún GísladóttirÖgmundur Jónasson og fleiri hafa bent á.

(Fróđleiksmoli í Morgunblađinu 12. desember 2020.)

Erdogan.Spano


Nokkrar fleiri villur í bók Kjartans um kommúnista

Draumar_og_veruleiki_72_TilnefningÍ ritdómi mínum í Morgunblađinu 10. desember 2020 um bók Kjartans Ólafssonar, Drauma og veruleika (í nćsta bloggi hér á undan) nefndi ég nokkrar villur í bókinni. Ţćr eru margar fleiri, ţótt ég vildi ekki eyđa of miklu rými í ađ telja ţćr upp. Hér eru nokkrar smávćgilegar, ef  bókin verđur einhvern tíma endurprentuđ (en eitthvađ er líka af stafvillum, sem ég hirti ekki um ađ leiđrétta):

Lćrimeistari Einars Olgeirssonar í Berlín hét Duncker, ekki Duncher (bls. 21).

Höfuđborg Eistlands heitir Tallinn, ekki Tallin (bls. 24).

Stjórnarmađur í Sambandi ungra kommúnista og síđar forseti hét Sigurgeir Björnsson, ekki Siggeir (bls. 27).

Kjartan nefnir Verklýđssamband Norđurlands Verkalýđssamband (bls. 59, 87 og víđar). Ţetta er auđvitađ smáatriđi, en í umsögn í Tímariti Máls og menningar 1993 um rit eftir Árna Snćvarr um íslenska kommúnista var sérstaklega fundiđ ađ ţví, ađ hann hefđi ranglega kallađ málgagn ţeirra Verkalýđsblađiđ, ekki Verklýđsblađiđ. Leyfi ég mér ţví ađ nefna ţetta.

Garnaslagurinn í Reykjavík var ekki haustiđ 1930, heldur 11. desember (bls. 85).

Einn af böđlum Stalíns hét Lazar Kaganovítsj, ekki Lazsar (bls. 118).

Kjartan hefur eftir Arnóri Hannibalssyni (bls. 120), ađ óvíst sé, hver Stefánsson sé, sem Komintern hafi valiđ í stjórnmálanefnd (miđstjórn) kommúnistaflokksins 1934, en ég bendi á í bók minni, Íslenskum kommúnistum 1918–1998, ađ ţetta var Benedikt Stefánsson, mágur Hjalta Árnasonar.

Kjartan segir, ađ fyrsta íslenska sendinefndin hafi fariđ til Ráđstjórnarríkjanna haustiđ 1931 (bls. 126), en fyrr á árinu höfđu ţeir Stefán Ögmundsson og Haraldur Bjarnason raunar fariđ saman ţangađ austur í bođsferđ. Enn fremur höfđu ţrír fulltrúar frá Íslandi setiđ verkalýđsmót í Moskvu 1930 og síđan ferđast suđur á bóginn.

Finnland hlaut ekki sjálfstćđi áriđ 1918 (bls. 201), heldur í desember 1917.

Kjartan segir, ađ kröfugöngur hafi veriđ farnar í Reykjavík 1. maí ár hvert allt frá 1923 (bls. 228), en ţćr lágu niđri í nokkur ár frá 1927.

Mynd af Laxness ađ halda rćđu 1. maí (bls. 322) er frá 1936, eins og ég get um í bók minni, ekki 1937.

Á einum stađ (bls. 25) segir Kjartan réttilega, ađ FUK hafi veriđ stofnađ 23. nóvember 1922 (á ársafmćli svokallađs Drengsmáls), á öđrum (bls. 31) ranglega, ađ ţađ hafi veriđ stofnađ 3. nóvember.

Kjartan er mađur háaldrađur og gerđi eflaust sitt besta, enda er bók hans skrifuđ af heiđarleika og einlćgni, og auđvitađ gjörţekkir hann sögu Sósíalistaflokksins á sjötta og sjöunda áratug, ţegar hann starfađi ţar. Ţar eru miklu fćrri villur en í fyrri hlutanum. En útgefandinn hefđi átt ađ fá einhvern vandvirkari mann en Jón Ólafsson til ađ fara yfir handritiđ. Og sá yfirlesari hefđi haft gott af ţví ađ skođa bćkur okkar Ţórs Whiteheads og Snorra G. Bergssonar um kommúnistahreyfinguna betur en ţeir Kjartan og Jón gera, en raunar er ekki minnst á bók Snorra, Rođann í austri, í bók Kjartans. Hefur Snorri ţó gert rćkilegar frumrannsóknir á sögu kommúnistahreyfingarinnar, og er mér ánćgja ađ segja frá ţví, ađ bráđlega er vćntanlegt hjá Almenna bókafélaginu tveggja binda verk Snorra um kommúnistahreyfinguna íslensku. Fer hann ţar í saumana á ýmsum álitamálum.

Ég sleppti líka í ritdómi mínum hugleiđingum um ađgang ađ heimildum, en um ţađ mál má margt segja. Kjartan hefur haft ađgang ađ heimildum, sem ekki voru tiltćkar, ţegar ég skrifađi bók mína um Íslenska kommúnista 1918–1998, ađallega fróđlegum bréfum Stefáns Pjeturssonar til Einars Olgeirssonar, en einnig ađ önnur skjölum, sem hann segir geymd á góđum stađ. Breyta ţessar heimildir ţó engu um  bók mína. Kjartan segir líka frá skjölum, sem hafi horfiđ, og er á honum ađ skilja, ţótt hann segi ţađ ekki beint, ađ Einar Olgeirsson hafi fjarlćgt ţau úr skjalasafni Sósíalistaflokksins. Mér er sagt, ađ enn sé talsvert af slíkum skjölum í vörslu einkaađila. Er ţetta mál allt hiđ dularfyllsta, en ráđlegt ađ segja sem minnst um ţađ ađ sinni.


Nćsta síđa »

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikiđ á Javascript til ađ hefja innskráningu.

Hafđu samband