Ëlafur Arnarson um landsdˇmsmßli­

Ëlafi Arnarsyni (e­a ef til vill Helga Magn˙ssyni, vinnuveitanda hans)ámislÝkar sumt Ý bˇk minni um landsdˇmsmßli­, ■ˇtt hann vi­urkenni, a­ dˇmurinn yfir Geir H. Haarde hafi veri­ rangur. SÚrstaklega gremst honum, a­ Ý fyrri hluta bˇkarinnar er rŠtt um orsakir bankahrunsins, en Ëlafur haf­i sjßlfur skrifa­ bˇk ß vegum au­j÷franna, Sofandi a­ feig­arˇsi, ■ar sem hann haf­i kennt DavÝ­ Oddssyni um bankahruni­ (og vŠntanlega hina al■jˇ­legu lausafjßrkreppu lÝka). ╔g svara­i greinarkorni hans ß d÷gunum svo:

MŠtti Úg benda ß, a­ Geir H. Haarde var a­allega gefi­ ■a­ a­ s÷k Ý landsdˇmsmßlinu a­ hafa ekki teki­ nŠgilegt mark ß vi­v÷runum DavÝ­s Oddssonar fyrir bankahrun! Me­ ÷­rum or­um saksˇttu hatursmenn DavÝ­s Geir fyrir a­ hafa ekki hlusta­ ß DavÝ­. Ůetta er eitt af m÷rgu grßthlŠgilegu vi­ landsdˇmsmßli­. Ëlafur Arnarson fˇr svo offari gegn DavÝ­ Ý bˇk ■eirri, sem hann skrifa­i ß vegum au­j÷franna strax eftir bankahrun, a­ jafnvel h÷r­ustu vinstri m÷nnum eins og Pßli Baldvini Baldvinssyni og Gu­mundi Andra Thorssyni ■ˇtti nˇg um. En kjarni mßlsins er samt sß, a­ ■eir Geir og DavÝ­ tˇku saman ■Šr tvŠr ßkvar­anir, sem farsŠlastar reyndust: a­ veita Glitni ekki umsvifalaust ney­arlßn, sem hef­i strax glatast, og a­ setja ney­arl÷gin, sem takm÷rku­u mj÷g skuldbindingar rÝkissjˇ­s. ═ bˇk minni bendi Úg enn fremur ß ■a­, a­ Geir gat lÝti­ gert ßri­ 2008, jafnvel ■ˇtt hann tŠki vi­varanir DavÝ­s alvarlega, sem hann og ger­i: Komi­ hef­i til bankaßhlaups, hef­i rÝkisstjˇrnin sřnt ■ess minnstu merki, a­ h˙n vŠri hrŠdd um slÝkt ßhlaup. Bankarnir h÷f­u vaxi­ svo ÷rt ßrin 2003–2005 (ß­ur en Geir var­ forsŠtisrß­herra og DavÝ­ se­labankastjˇri), a­ rÝkissjˇ­ur og Se­labanki gßtu ekki veitt ■eim nŠga lausafjßrfyrirgrei­slu einir og ˇstuddir, kŠmi til lausafjßrkreppu Ý heiminum, eins og einmitt ger­ist frß og me­ ßg˙st 2007. Eitt skřringarefni­ er einmitt, af hverju BandarÝkjamenn neitu­u a­ veita Se­labankanum s÷mu fyrirgrei­slu og se­labankar Danmerkur, SvÝ■jˇ­ar og Noregs fengu og af hverju rÝkisstjˇrn breska Verkamannaflokksins neita­i a­ veita breskum b÷nkum Ý eigu ═slendinga s÷mu fyrirgrei­slu og allir a­rir breskir bankar fengu. ŮvÝ mi­ur gekk rannsˇknarnefnd Al■ingis alveg fram hjß ■essum spurningum. H˙n kom ekki heldur auga ß tv÷ mj÷g mikilvŠg atri­i. ═ fyrsta lagi var ˇ■arfi a­ beita hry­juverkal÷gum ß ═slendinga 8. oktˇber 2008, eins og gert var, ■vÝ a­ ■egar 3. oktˇber haf­i Fjßrmßlaeftirliti­ gefi­ ˙t tilskipun til Landsbankans, sem kom Ý veg fyrir allar ˇleyfilegar millifŠrslur fjßrmagns frß Bretlandi til ═slands. ═ ÷­ru lagi var um a­ rŠ­a mismunun eftir ■jˇ­erni, ■egar breskum b÷nkum Ý eigu ═slendinga var neita­ um s÷mu fyrirgrei­slu og allir a­rir breskir bankar fengu, en l÷g og reglur Evrˇpusambandsins og Evrˇpska efnahagssvŠ­isins banna slÝka mismunun eftir ■jˇ­erni. ╔g held, a­ orsakir bankahrunsins hafi veri­ margar. Ůa­ hafi veri­ „svartur svanur“ eins og Nassim Taleb kallar ■a­, ˇvŠntur atbur­ur, sem a­eins var­ fyrirsjßanlegur Ý ljˇsi upplřsinga, er fengust vi­ sjßlfan atbur­inn, ■egar margt lag­ist ß eitt (svipa­ og br˙ getur brosti­, ef nˇgu margir hermenn ganga hßttbundi­ yfir hana: h˙n stenst einn hermann, tvo hermenn, tÝu hermenn, en ekki hundra­ hermenn).


ź SÝ­asta fŠrsla | NŠsta fŠrsla

Innskrßning

Ath. Vinsamlegast kveiki­ ß Javascript til a­ hefja innskrßningu.

Haf­u samband