Steinˇlfur Ý Fagradal

Ma­ur var nefndur Steinˇlfur Lßrusson og bjˇ Ý Fagradal ß Skar­sstr÷nd Ý D÷lum. Hann fŠddist 26. j˙nÝ 1928 og hˇf ungur b˙skap ■ar vestra me­ foreldrum sÝnum. Steinˇlfur var­ snemma ■jˇ­sagnahetja Ý sveitum, og hefur raunar veri­ skrifa­ um hann bˇkarkver. Hann var mikill a­ vexti og bur­um, or­heppinn, skrafhreyfinn og hlßturmildur, og voru hlßtrar hans stˇrir eins og ma­urinn sjßlfur. Kva­st hann vera af galdram÷nnum kominn. Eitt sinn ß sÝnum yngri ßrum var Steinˇlfur ß fer­ Ý ReykjavÝk me­ fleira fˇlki, og var­ honum gengi­ ni­ur BankastrŠti. Ůß sß hann Ý fyrsta skipti ß Švinni dverg, sem gekk beint Ý flasi­ ß honum. Steinˇlfur var­ svo hissa, a­ hann ■reif dverginn upp, svo a­ hann gŠti horft Ý andlit honum. Fyrst var­ honum or­fall, en sÝ­an taldi hann sig ■urfa a­ ßvarpa dverginn, og hi­ eina, sem honum datt Ý hug a­ segja, var: „Hva­ er klukkan?“ SÝ­an setti hann dverginn ni­ur, og tˇk sß ß rßs ˙t Ý buskann sem vonlegt var. (Minnir ■etta ß anna­ atvik, ■egar ma­ur var spur­ur: „Eru­ ■Úr kvŠntir?“ — og hann svara­i: „Nei, en Úg hef veri­ Ý HrÝsey.“)

Ůrßtt fyrir skamma skˇlag÷ngu var Steinˇlfur Ý Fagradal prř­ilega a­ sÚr og ßhugama­ur um umbŠtur Ý b˙skap. Fylgdu j÷r­ hans d˙ntekja og selvei­ar, og einnig haf­i hann ßhuga ß fiskeldi, nřtingu vetnis, vindorku, jar­hita, grask÷gglager­ og ■urrkun ß ■angi. Skrifa­i hann rß­am÷nnum frŠg brÚf um řmis mßl. Eitt ■eirra var 1984 til sřslumannsins Ý Dalasřslu um ■a­, hvernig nřta mŠtti hi­ fur­ulega dřr trjˇnukrabba. Kva­ hann ■a­ hafa „augu ß stilkum svo sem Marsb˙ar hafa, og getur dřri­ horft aftur fyrir sig og fram og haft yfirsřn fyrir bß­a sÝna enda jafntÝmis; leikur framsˇknarm÷nnum mj÷g ÷fund til ■essa hŠfileika dřrsins.“ Birtist ■etta brÚf Ý Morgunbla­inu 1992. Anna­ brÚf skrifa­i Steinˇlfur 1990 samg÷ngurß­herra, „gullkreistara rÝkisins,“ um ■a­, hversu brřnt vŠri a­ smÝ­a br˙ yfir Gilsfj÷r­, og var ■a­ brÚf kalla­ „Gilsfjar­arrollan“. Eftir a­ heilsan bila­i, fluttist Steinˇlfur ßri­ 2004 ß dvalarheimili­ Silfurt˙n Ý B˙­ardal. Ůegar hann var nřkominn ■anga­, ßvarpa­i hann einu sinni sem oftar rß­skonuna hressilega og spur­i, hva­ h˙n Štla­i n˙ a­ hafa Ý matinn Ý hßdeginu. „Snitsel,“ svara­i h˙n. Ůß sag­i Steinˇlfur ÷ldungis hlessa: „Snitsel? Snitsel! ╔g hef Úti­ landsel og ˙tsel. En snitsel, — ■a­ kvikindi hef Úg aldrei heyrt um, hva­ ■ß Úti­.“ Steinˇlfur lÚst 15. j˙lÝ 2012.

(Frˇ­leiksmoli Ý Morgunbla­inu 15. nˇvember 2014.)


ź SÝ­asta fŠrsla | NŠsta fŠrsla

Innskrßning

Ath. Vinsamlegast kveiki­ ß Javascript til a­ hefja innskrßningu.

Haf­u samband